ZILVEREN BRUILOFT.

Op 1 april 2001 - deze week 25 jaar geleden - stelde Nederland als eerste land ter wereld het huwelijk open voor mensen van hetzelfde geslacht. Een zilveren huwelijk met een bittere bijsmaak. Waar ons kikkerlandje 25 jaar geleden geschiedenis schreef door een gidsland te zijn voor de LHBTIQ+ gemeenschap, staan de acceptatie en emancipatie hier nu steeds meer onder druk. Er is sprake van een duidelijke tegenbeweging van conservatieve krachten die verworven vrijheden ter discussie stelt en zo een bedreiging vormt voor LHBTIQ+ personen. De beweging wordt steeds luider en zichtbaarder, zowel online als in de samenleving. Op papier mag dan veel in Nederland goed zijn geregeld, de wet beschermt LHBTIQ+ personen niet tegen onveilige situaties op straat.

Bepaalde mensen zullen nu meteen gaan roeptoeteren: het is een geïmporteerd probleem. Allemaal de schuld van moslims. Dat is bullshit. Het anti-LHBTIQ+ sentiment komt overal voor. Het zijn mensen die staan te schuimbekken bij het zien van een regenboogvlag. Bij wie het allemaal zogenaamd door de strot wordt geduwd. Allemaal keurige mensen die helemaal niets tegen homo’s hebben, zolang we er maar niet ‘mee te koop lopen’, ver uit de buurt blijven en vooral ons mond houden. Het ligt aan de ander, niet aan hen. We moeten niet zo zeuren, want “In moslimlanden gooien ze mensen als jullie zonder blikken of blozen van flatgebouwen af.” Het valt hier dus wel mee. Dat is wat deze mensen eigenlijk zeggen. We moeten dankbaar zijn dat het hier blijft bij wat beledigingen, scheldpartijen en af en toe een rake klap. Wees toch geen mietje.

De samenleving is de afgelopen 25 jaar flink veranderd en verhard. Met de opkomst van sociale media heeft iedereen en zijn moeder een soort megafoon in handen gekregen. We zijn gewend geraakt om iedere dag ongefilterd onze mening te kunnen spuien voor een groot publiek. Sociale media blijken ineens helemaal niet zo sociaal te zijn. Je verzuipt in de haatberichten, beledigingen, verwensingen en bedreigingen. Maar het gaat veel verder dan dat. Conservatieve krachten verspreiden bewust desinformatie en complottheorieën en voeren gericht haat- en lastercampagnes tegen minderheden. Voornamelijk transgenderpersonen zijn hier het slachtoffer van en worden dagelijks gedemoniseerd. Het is een verdienmodel geworden van zogenaamde coaches en andere kwakzalvers.

Complotten en spookverhalen voeren online de boventoon, maar je ziet de schrijnende gevolgen hiervan terug in het dagelijks leven. Er zijn in Nederland nog altijd scholen waar je wel homo mag zijn, maar niet homo mag doen. Politici die spreken over ‘gendergekte’ en ‘doorgeslagen emancipatie’. Bedreigingen rondom de Week van de Lentekriebels. Ongefundeerde en onterechte beschuldigingen van pedofilie. Woede om genderneutrale wc’s. Een flinke toename in (fysiek) geweld tegen homo’s en transgenderpersonen. De (online) haat creëert een onveilig klimaat voor een groep die toch altijd op zijn hoede moet zijn. Kunnen we hier hand in hand over straat? Durf ik mijn vriend publiekelijk een kus te geven? Is het hier wel veilig? Kan ik bij deze persoon mijzelf zijn? Zaken die helaas nog altijd niet vanzelfsprekend zijn.

Terug naar de zilveren bruiloft. Gefeliciteerd! Het is zeker een feestje waard. Nederland heeft in 2001 de eerste stap gezet en veel landen hebben in de afgelopen 25 jaar het goede voorbeeld gevolgd. En nog steeds groeit het aantal landen waar je mag trouwen met de persoon van wie je houdt. We hebben in Nederland een eerste openlijke homoseksuele premier. Deze zomer is het World Pride in Amsterdam. Laat dit jubileum een moment zijn waarop we als land weer trots zijn op onze voortrekkersrol en deze weer op ons nemen. Nu is het moment om je uit te spreken, zodat we over 25 jaar kunnen zeggen dat het er beter op is geworden.